TueJun112024620041.jpg
 
 
پنجره های بسته تنهایی مرا فریاد می زنند و ثانیه ها چه بی رحم و شتابان لحظه

هایم را بر باد می دهند اینک من مانده ام با  با يک گيتار شکسته که  توان گریزم نیست به بال

کدام پرنده بسپارم دل را به کدام شاخه بیاویزم یاران مرا به سرزمینی ببرید که پرچین

باغهایش بر پرتوها آشناست مرا به آسمانی دعوت کنید که ابر هایش به سخاوت

معروفند.

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
M-A

سلام بر دوست من واقعا ويبلاگت زيباست وروحت زيباتر از آن. دوست دارم

علی کوچولو

سلام دوست من من همه رفقای خدا را دوست ميدارم